Żbik

Żbiki to stworzenia żyjące niemal przez cały rok samotnie. Z innymi przedstawicielami swego gatunku spotykają się sporadycznie, głownie w czasie okresu reprodukcyjnego - zresztą i te spotkanie nie są zbyt długie, choć często dość czułe. Jednak w ciągu pozostałej części roku żbiki zachowują się w stosunku do siebie bardzo agresywnie, zwłaszcza, jeżeli spotkają się dwa osobniki tej samej płci. Żbiki porozumiewają się ze sobą za pomocą wzroku, co wspomagają niejednokrotnie wydając głośne, przenikliwe dźwięki. Jeżeli jakiś żbik prowadzący wędrowny tryb życia wkroczy na terytorium żbika "osiadłego", co dzieje się stosunkowo często, to oba zwierzęta zmieniają dość znacznie swoje zachowanie. Żbik-intruz przyjmuje wobec żbika-gospodarza postawę dość lękliwą, często podszytą dużą agresją. Gdziekolwiek się nie znajduje - czy to na drzewie, czy to na ziemi - zawsze jest w pełnym stanie gotowości, ma naprężone mięśnie, jest jeszcze bardziej uważny. Za to żbik-gospodarz wydaje więcej niż zazwyczaj dźwięków, mocniej znaczy swoje terytorium, dając tym samym informacje żbikowi-intruzowi, że to on jest tutaj panem. Gdy dwa żbiki spotkają się rzadko dochodzi do walki - najczęściej wystarczają głośne prychnięcia, pokazywanie kłów, machanie przednimi łapami. Jeden ze żbików najczęściej okazuje poddanie i czmycha.